18/02/2018 Memorial Ronny Burie

Hohohooo, was me dat genieten gisteren! Ik hoop dat ze dat hierboven ook deden…!?

Een beetje fris bij vertrek gisterenmorgen maar het ochtendzonnetje deed snel zijn werk en zo was de kou rap vergeten. Niet alleen van de zon konden we genieten, maar ook van het prachtig parcours! Mooie veldbaantjes die we vanzeleven nog niet gezien hadden en zelfs niet wisten dat ze bestonden? Prachtig werk van de organisatoren!! Proficiat.

Het officiele startschot bij Danny Sport maakt niet alleen de buren wakker, ook de deelnemers die vooraan in het peloton stonden, waren attent en dus als een pijl uit een boog weg. Niet slim van degenen die achteraan vertrokken want het was al snel duidelijk dat de vogel gaan vliegen was en we dus geen aanspraak konden maken op de overwinning. Nogthans waren de benen super! Koentjs Electro had oorpsronkelijk last van valvrees, dit t.g.v. zijn tuimeling enkele weken geleden. Volgens somigen zag zijn koersbroek niet alleen bruin van de modder… Ook Jorisken Moens heeft het niet zo voor gladde ondergrond en verkrampt bij het zien van een ijskegel. Na enkele kilometers kwam bij beiden het vertrouwen terug en dus knalden ze prettig door, echter, te laat voor een finaleplaats. Deze was voor TjakTjak, Ingooken, Steevken en Davieken, maar dan in omgekeerde volgorde. Aan Davieken was geen houden aan, dit ondanks het feit dat zijn zwaartepunt een anderhalve meter hoger ligt dan dat van Koentjes en Jorisken.

Wijzelf, ik en Gebuur, zaten dus vast in de buik van het peloton, en dat met superbenen! Hohohoo, amai ja, ik had meer schrik van mijn benen dan van het ijs. Op Johanneken Coppisj en Yves Beenhouwer komt maar geen sleet te zitten!? Johanneken kreeg aanvankelijk kou door plichtbewust bij Yves te blijven, maar toe hij ons zag naderen koos hij ons wiel, en ook wij het zijne nadien. Wree pee zenne!! Wij behoorden trouwens bij het 7-tal deelnemers die dwars door de Marke reden, terwijl de poessies het brugje namen. Er zijn mooie foto’s hiervan, die Ingooken of Bennie wel zullen delen.

En ja ook de keepers waren van de partij! 1-tjen zelf met de fiets! Ongelooflijk!? Die andere dan weer met de volgauto, zoals ook zijn idool Hilaire Vanderschueren hem voordoet… In het trekken van foto’s is Hilaire veel beter dan Michken, Michken had nog een beetje bibber, vermoedelijk door de zaterdagavondmatch van zijn ploeg Lager Naar Beneden Oetingen, vroeger noemde die ploeg Hoger Op Oetingen, maar met de komst van Michken lag de nieuwe naam voor de hand… Gelukkig was Michken mee met Bennie, of hij was nooit voor donker in de kantine geraakt. Om deze reden, de weg terugvinden, had Bennie zijn auto vol camera’s gehangen… Ze hadden beter een camera aan Pietro Facuonnieri gegeven, er is geen enkele renner die zoveel keer op de foto/film staat als hij? Wel 4 keer, heeft hij winnaar Davieken ingehaald… Hoe doet die dat?

Dominiksken en zijn zoontje hadden het een beetje lastig, het zoontje door de te kleine fietsbandjes, papa door te grote…bandjes. Een top ingesteldheid van papa en zoon, proficiat! Dat worden/zijn echte BergEzels!

Yorben had met zijn nieuwe crossfiets minder geluk, het is een beetje wennen op dergelijke parcourstjes. Papa Gerben was al snel in de weer om hem uit de bramen te ontvlechten, maar het kwaad was geschied. Ook papa had ooit betere benen, de griep eist zijn tol, so what het seizoen is nog lang.

De koersfiets-renners hadden wat problemen met de afspraak, Wimmeken en Gunther mistten het startschot waardoor Matilleken al snel een spurtje moest plaatsen om hen in te halen, het zou zijn laatste inspanning van de dag gewest zijn, op enkele Blonde Leffe’s na. Volgens ooggetuigen reed dit trio ronde de kerk van Viane, en dan terug naar de kantine. Ivooken en Geertjes Schoonbroer wisten dat Matilleken zou meerijden, ze deden alsof hun neus bloedde, en vertrokken ze later, samen/alleen op pad. En zo genoten ze ook van hun zondagmorgen.

Ook Godderieken kwam nog de kantine binnengewaggeld. De 90’s Fuif stond nog een beetje in de wallen onder zijn ogen te lezen, maar hij was er toch.

Et voila, zo was dit een fameus geslaagde Memorial Ronny King, die zeker zijn vervolg zal krijgen…TOP!!! Veel dank > organisatoren!

Sweet kisses,

Filleken

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *